Από τον Όθωνα μέχρι σήμερα, οι… θεριακλήδες κέρδιζαν. Τώρα;

Του Δημήτρη Παπακωνσταντίνου 

Χρησιμοποίησα τις προάλλες ως παράδειγμα σε ένα άρθρο, την απόφαση για εφαρμογή της απαγόρευσης του καπνίσματος. Και χθες μου θύμισαν ότι αυτή η ιστορία κρατά κάτι παραπάνω από ενάμιση αιώνα.

Το πράγμα έχει καταντήσει τραγικά αστείο.  Προσωπικά δεν είμαι καπνιστής αλλά ούτε και αντικαπνιστής. Δεν συμμετέχω στη φρενίτιδα του αντικαπνιστικού αγώνα. Η οποία φτάνει στα όρια του φανατισμού από ορισμένες πλευρές. Ωστόσο, πέρα ασφαλώς από θέμα υγείας αλλά και σεβασμού του συνανθρώπου, ο οποίος δεν φταίει σε τίποτε να αναπνέει τον καπνό ή να ενοχλείται από αυτόν, ιδιαίτερα σε έναν δημόσιο χώρο, είναι και θέμα πολιτισμικό η απαγόρευση του καπνίσματος. Πού είναι το αστείο; Ότι στην Ελλάδα προσπαθούν να απαγορεύσουν το κάπνισμα στους δημόσιους χώρους – ανεπιτυχώς προφανώς – από την εποχή του  Όθωνα…

Μου το θύμισε φίλος και το αναζήτησα στις ιστοσελίδες τύπου “σαν σήμερα” με αναδρομή δηλαδή σε σημαντικά παρελθόντα γεγονότα και το “σατανικό” timing είναι ότι η βασιλική διαταγή εκδόθηκε στις 31 Ιουλίου του 1856, δηλαδή σαν σήμερα! Η αιτία: Να προληφθεί τυχόν κίνδυνος πυρκαγιάς… Έχει ενδιαφέρον το σχετικό εδάφιο το οποίο αντιγράφω για όσους τυχόν δεν το γνωρίζουν. Μόνο που παρακαλώ για την κατανόηση από την απουσία των πνευμάτων αλλά και της περισπωμένης (η γραφή της γλώσσας ήταν σαφώς πιο δύσκολη αλλά πολύ πιο όμορφη…!), όπου αυτό δεν είναι εφικτό λόγω του πληκτρολογίου… Αναφέρει λοιπόν το διάταγμα του βασιλέως της 31ης Ιουλίου 1856:

“’Απαγορεύεται η χρησις του καπνίζειν είτε διά καπνοσυρίγκων (τσιμπουκίων), είτε διά σιγάρων, εις πάντας έν γένει τους υπαλλήλους και υπηρέτας του Κράτους εντός των δημοσίων γραφείων και καταστημάτων”. Από τότε μέχρι σήμερα, όσοι νόμοι και αν έχουν ψηφισθεί, το μέτρο δεν… φτούρησε. Για να δούμε τι θα γίνει τώρα…

Επί 163 χρόνια λοιπόν, αν υποθέσουμε ότι από τότε ουσιαστικά τίθεται… συγκρουσιακά το θέμα του καπνίσματος, οι… θεριακλήδες κερδίζουν. Βεβαίως, το μείζον ζήτημα δεν είναι μόνο τι θα γίνει στα δημόσια κτήρια και χώρους αλλά και σε ιδιωτικούς χώρους και καταστήματα. Γιατί είναι αλήθεια ότι η απαγόρευση του καπνίσματος μπορεί να συνεπάγεται και απώλεια εσόδων για κέντρα διασκέδασης, καφετέριες, εστιατόρια. Όπως επίσης αλήθεια είναι ότι σχεδόν ουδείς ιδιοκτήτης δεν έχει κάνει την παραμικρή ουσιώδη επένδυση για να μπορέσει να υποστηρίξει την ταυτόχρονη εξυπηρέτηση καπνιζόντων και μη. Ίσως τελικά τη λύση, για να μην πέφτουν τα πρόστιμα βροχή σε κλειστούς χώρους και να μην σιχτιρίζουν και οι μεν και οι δε, να την δώσει ο… Θεός της Ελλάδας.

Γιατί αν το ζήτημα μείνει να λυθεί πολιτικά, τότε φοβάμαι ότι για μεν τα δημόσια γραφεία και χώρους, η απαγόρευση θα ισχύσει κουτσά στραβά, αλλά κατά τα άλλα προβλέπονται… μάχες. Η χώρα μας λοιπόν, με τη μακρά περίοδο καλοκαιρίας αλλά και του ήπιου ως επί το πλείστον κλίματος ακόμα και τον χειμώνα –σε πολλές περιοχές έστω– δίνει τη δυνατότητα να ικανοποιούνται όλοι. Έστω και όχι απόλυτα… Και αν αναρωτιέστε αν το ζήτημα του καπνίσματος είναι τόσο σοβαρό που να ασχολούμαστε τόσο σας διαβεβαιώνω ότι είναι. Για πολλούς συνανθρώπους μας, αν όχι τους περισσότερους. Και προφανώς δεν είναι τυχαίο ότι υπήρξε μία από τις πρώτες αναφορές του νέου πρωθυπουργού στις προγραμματικές δηλώσεις…

Πάντως, ανατρέχοντας στα αλμανάκ με τις σημαντικότερες “επετείους” –το αναφέρω παρεμπίπτοντος καθώς άλλωστε καλοκαίρι είναι, δικαιούμαστε να είμαστε λίγο πιο χαλαροί καμιά φορά– διαπιστώνει κανείς ότι η 31η Ιουλίου υπήρξε μία ημέρα με ουκ 1920 με τις βίαιες συγκρούσεις και τη δολοφονία του Ίωνος Δραγούμη. Συγκρούσεις που προκάλεσε η απόπειρα κατά του Ελευθέριου Βενιζέλου την προηγουμένη στο Παρίσι που όμως ως… fake news, έφτασε στην Αθήνα ως επιτυχής… Σημειώστε επίσης ότι 31 Ιουλίου του 1801, όπως αναφέρεται, μεταφέρθηκε από τον Λόρδο Έλγιν η πρώτη μετόπη του Παρθενώνα στο Λονδίνο. Ενώ στις 31 Ιουλίου του 1919 τέθηκε σε ισχύ στη Γερμανία το Σύνταγμα της Βαϊμάρης που οδήγησε στο πολιτικό σκηνικό που επέτρεψε την αναρρίχηση του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία…

CAPITAL.GR