«Eνας κόσμος» που άγγιξε την ψυχή!

γράφει o Βασίλης Μπουζιώτης

Μπορεί το τηλεοπτικό «μενού» να… βουλιάζει από ανεκδιήγητα ριάλιτι επιβίωσης, «έρωτα» και μόδα, από σειρές φτιαγμένες στο πόδι, αλλά και από life style εκπομπές κοινωνικής κριτικής με τα πάνελ σε πλήρη σύγχυση, αραιά και πού όμως προσφέρει «δώρα» ανεκτίμητης αξίας που αγγίζουν την ψυχή.

Φως στο σκοτάδι! Μέσα στον απόλυτο τηλεοπτικό κατήφορο -γιατί αυτόν ζούμε και το ξέρετε πολύ καλά, μην κρυβόμαστε πίσω από τα δάχτυλό μας- έρχεται ένα ντοκιμαντέρ φτιαγμένο με ψυχή για την ψυχή και μάς θυμίζει ότι η τηλεόραση μπορεί να έχει παιδευτικό χαρακτήρα, όπως και ότι μπορεί και να φωτίσει την ουσία των πραγμάτων κι όχι το… περιτύλιγμα!

Παρακολουθώ τον Χριστόφορο Παπακαλιάτη από τα πρώτα βήματά του στο «Dolce Vita», τους «Δέκα Μικρούς Μήτσους», τις δικές του σειρές, που με το πέρασμα του χρόνου γίνονταν όλο και πιο δυνατές και ουσιαστικές. Τον είδα να εξελίσσεται θεατρικά και απόλαυσα τις ταινίες του, με το «Ενας άλλος κόσμος» να με καθηλώνει με την αλήθεια της, φωτίζοντας όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Ωρίμασε κι «άνθισε» ο Παπακαλιάτης, αλλά τη μεγάλη, ευχάριστη έκπληξη μας την έκανε με το ντοκιμαντέρ του «Αλλος κόσμος», που απολαύσαμε στον Alpha.

Βρήκα εξαιρετική την ιδέα του να κάνει μια ταινία χωρίς σενάριο, για να μιλήσει για το σημαντικό έργο της ActionAid σε όλο τον κόσμο και να σκύψει με σεβασμό, τρυφερότητα και γλύκα σε θέματα άξια προσοχής. Τα εξαιρετικής αισθητικής γυρίσματα ξεκίνησαν από την Γκάνα, το ταξίδι συνεχίστηκε σε σεισμόπληκτες περιοχές της κοιλάδας του Κατμαντού και τις περιθωριοποιημένες μουσουλμανικές κοινότητες του νοτιοδυτικού Νεπάλ και ολοκληρώθηκαν στην Ελλάδα… Και στις χώρες ο δημιουργός εντυπωσιάστηκε από το σημαντικό έργο της ActionAid γι’ αυτό και πρόβαλε το γεγονός πως όσοι έχουν στηριχτεί από αυτήν, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν, κατάφεραν να σταθούν όρθιοι στα πόδια τους και να αλλάξουν τη ζωή τους, τείνοντας στο φως!

Την καρδιά του Χριστόφορου έκλεψαν τα χαμογελαστά λαμπερά πρόσωπα των παιδιών που συνάντησε στο ταξίδι του αυτό κι αυτά… έκλεψαν παράσταση στο ντοκιμαντέρ ψυχής που έφτιαξε! Ποτέ δεν έχουμε δει τον Παπακαλιάτη τόσο ανθρώπινο και γλυκό όσο στα πλάνα που είχε περιτριγυρισμένος από τα μικρά παιδιά που τον λάτρεψαν. Ενας άλλος, πιο αληθινός και πιο ουσιαστικός Χριστόφορος από αυτόν των εξώφυλλων και των life style εκπομπών.

Αυτή είναι η τηλεόραση που θέλουμε. Η τηλεόραση που «φωτίζει» αλήθειες ζωής, η τηλεόραση που ασχολείται με την ουσία, η τηλεόραση που δεν προωθεί λογής-λογής «νούμερα», αλλά σκύβει σε συνανθρώπους μας που πάσχουν και αναζητούν το φως. Εχουμε ανάγκη να γεμίζει η οθόνη μας από χαμογελαστά πρόσωπα παιδιών και όχι από «τραβηγμένα», παραμορφωμένα πρόσωπα από το λίφτινγκ. Ελήφθη το «μήνυμα»;

REAL.GR