Τελικά θέλουμε την Περιφέρεια Κρήτης πρωταγωνίστρια ή ουραγό της Ελλάδας και της Ευρώπης ;

Γράφει ο Αιμίλιος Παττακός, υποψήφιος περιφερεικός σύμβουλος με την ”Κρήτη Μπροστά”

Παρακολουθώντας τις τελευταίες μέρες τις προσπάθειες της Περιφέρειας Κρήτης να ασχοληθεί με κάποια χρόνια θέματα που απασχολούν την Κρήτη , αναρωτήθηκα αν μας αξίζει τέτοια διοίκηση η οποία δεν έχει πρόγραμμα και όραμα.

Κάνω αυτές τις σκέψεις ορμώμενος από την εκ των υστέρων ενέργεια της περιφέρειας Κρήτης για το λεγόμενο μεταφορικό ισοδύναμο και την καθυστερημένη αντίδραση της για ένα μέτρο που θα βοηθούσε στη μείωση κόστους για τα μεταφερόμενα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα , όπως και για τους μόνιμους κατοίκους και τους εργαζόμενους στη νησιωτική μας Περιφέρεια.
Η καθυστερημένη αντίδραση του Περιφερειάρχη Κρήτης για το ισοδύναμο που είχε αναγγελθεί από το καλοκαίρι του 2018 και με ισχύ από 1-1-2019 , δείχνουν αργά αντανακλαστικά και άγνοια της επικαιρότητας που αφορά τον τομέα τους , δείχνουν  επίσης και αδιαφορία ή συναλλαγή με την κεντρική εξουσία όταν από το συγκεκριμένο μέτρο ευνοούνται όλα τα νησιά και νησιωτικές περιφέρειες εκτός από την
Ευβοια και τη Λευκάδα που έχουν οδική πρόσβαση.
Οι καθυστερημένες ενέργειες  και μετά  από την έκταση που πήρε στα τοπικά μέσα , έφεραν τη μερική αναδίπλωση της κυβέρνησης,με το μέτρο να ισχύει από τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους , χωρίς όμως να καλύπτει τους αγρότες της Ιεράπετρας ,της Σητείας  και της Μεσαράς οι οποίοι επιβαρύνονται και με την απόσταση για το λιμάνι του Ηρακλείου.
Δεύτερος λόγος ανυπαρξίας οράματος και σχεδίου απ’ μια διοίκηση που βρίσκεται ήδη εννιά χρόνια στα πράγματα του νησιού , είναι η έλλειψη αναπτυξιακών έργων και έργων υποδομής που θα έμεναν για τις επόμενες γενιές.
Η σύγκριση με άλλες Περιφέρειες της ηπειρωτικής χώρας σε οδικά έργα δείχνει πόσο πίσω έχει μείνει η Κρήτη που δεν είχε ανθρώπους να διεκδικήσουν ότι της αξίζει , είτε επειδή δεν είχαν σχέδιο και όραμα είτε επειδή δεν ήθελαν να συγκρουστούν με την κεντρική εξουσία.
Οι πόροι της Περιφέρειας Κρήτης μοιράζονται σαν αντίδωρα στην τοπική κοινωνία  , εξαγοράζοντας κατά κάποιο τρόπο τη σιωπή της , με τον τρόπο αυτό δεν παράγεται έργο αλλά έχουμε μόνο διαχείριση για να πάμε παρακάτω.
Η προεκλογικού ενδιαφέροντος προσπαθεια για επενδύσεις στον τουρισμό και βοήθειας στις μικρές μονάδες και επιχειρήσεις  δείχνουν ανθρώπους που κάνουν δουλειές στο πόδι και όχι με σχέδιο και όραμα.
Δεν μπορεί να μην έχει παρατηρήσει ο κ. Αρναουτάκης τη φθίνουσα πορεία του τουρισμού με το μοντέλο του μαζικού και βιομηχανικού τρόπου που αυτός εξελίχθηκε επί θητείας του , που ενώ στη σεζόν που μας πέρασε είχαμε αύξηση 8,5% στις αφίξεις είχαμε ταυτόχρονη μείωση 4,5% στις εισπράξεις  , με ότι αυτό συνεπάγεται για τους επιχειρηματίες και τους εργαζόμενους στον τουρισμό.
Βέβαια τι απαιτήσεις μπορούμε να έχουμε για ποιοτικότερο τουρισμό και πελάτες υψηλού επιπέδου , όταν όλα αυτά τα χρόνια , ΒΟΑΚ , λιμάνια , αεροδρόμια παραμένουν χωρίς παρεμβάσεις δίνοντας εικόνα τριτοκοσμικής χώρας.
Αυτή είναι η εντύπωση που έχει ο επισκέπτης στο νησί μας και την έχει ήδη αμέσως με την προσγείωση ή με την άφιξη στο λιμάνι και αυτή είναι και η τελευταία κατά την αναχώρηση του.
Η Κρήτη δεν μπορεί να παραμένει ουραγός και ζητιάνος στην κεντρική εξουσία , ούτε να είναι φτωχός συγγενής που περιμένει μια ελεημοσύνη , πρέπει να έχει διοίκηση με όραμα και σχέδιο και νέα μυαλά που θα βάζουν την Κρήτη τον συγκρητισμό και την ανάπτυξη πάνω από τον εαυτό τους.
Χρειάζεται νέους ανθρώπους με όρεξη για δουλειά , διάθεση για προσφορά και με γνώσεις , εξοικειωμένους με την τεχνολογία και την καινοτομία.
Δεν μπορεί το 2019 η Κρήτη να βαδίζει με λογικές του 1980 , με πολιτικούς που βρίσκονται για τριάντα χρόνια στα ίδια πόστα , να περιμένουμε να υπάρξει κάποια διαφορά , ούτε αλλαγή νοοτροπίας.
Αυτήν την αλλαγή στις σκέψεις και στις πράξεις μπορεί να την εκφράσει ο Αλέξανδρος Μαρκογιαννάκης και η ομάδα του που έχει τη θέληση και τη δυναμική να αλλάξει τα κακώς κείμενα.
Θέλει να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα τα οποία με τη στασιμότητα έχουν γεμίσει κουνούπια που  μεταφορικά μας πινουν το αίμα , θέλει να δώσει την πνοή και τη δύναμη του νέου , να παλέψει για να διεκδικήσει ότι μας ανήκει , συγχρόνως με τη γνώση και τη θέληση για επιτυχία.
Η επιτυχία αυτή είναι το στοίχημα που έχει βάλει ο Αλέξανδρος με τον εαυτό του  , είναι όμως στοίχημα και για την Κρήτη που αν χάσει και αυτή την ευκαιρία θα μεγαλώνει η διαφορά της και η απόσταση με τις άλλες περιφέρειες με τη σύγκληση πλέον να αποτελεί ζητούμενο.
Η Κρήτη όμως μπορεί και έχει τις δυνατότητες να αλλάξει και πάνω από όλα το αξίζει .
Ας δώσουμε λοιπόν την ευκαιρία στον Αλέξανδρο , όχι για να είναι ο διαχειριστής και ο καλός θείος με τα μικρά δωράκια , αλλά ο αναμορφωτής που με όραμα και δουλειά θα γράψει το όνομα του με χρυσά γράμματα στην ιστορία του νησιού, αφήνοντας εργα που θα μνημονεύουν οι επόμενες γενιές.
Γιατί όπως λέει και ο εθνικός ποιητής Κωστής Παλαμάς κριτές μας είναι οι αγέννητοι και αυτοί θα μας δικάσουν.