Απέχουν δύο κορυφές από το όνειρο

6
Με την ελληνική σημαία στα 4.884 μέτρα, στην Carstensz Pyramid στην Παπούα. Μέχρι σήμερα οι δύο γυναίκες έχουν κατακτήσει άλλες τέσσερις κορυφές: Elbrus (Ρωσία), Κιλιμάντζαρο (Αφρική), McΚinley (Β. Αμερική), Aconcagua (Ν. Αμερική).

«Μόλις κατεβήκαμε από το βουνό. Πιάσαμε κορυφή, τα καταφέραμε!» Ηταν βράδυ της περασμένης Παρασκευής, όταν στο κινητό μου έφτασε το μήνυμα της Χριστίνας Φλαμπούρη από τη Νέα Γουινέα. Η πρώτη επικοινωνία με τη νεαρή ορειβάτισσα για την «Κ» είχε γίνει στις αρχές Αυγούστου. Εκείνες τις ημέρες, μαζί με τη Βανέσα Αρχοντίδου, ξεκινούσε το ταξίδι της για τη μακρινή Παπούα στην Ωκεανία, με σκοπό να κατακτήσουν μαζί την 5η κατά σειρά κορυφή του εγχειρήματός τους «7 Summits» («7 Κορυφές»). Υστερα από μία δύσκολη ανάβαση στα 4.884 μέτρα, η Carstensz Pyramid, η υψηλότερη νησιωτική κορυφή του κόσμου, κατακτήθηκε για πρώτη φορά από Ελληνίδες ορειβάτισσες.

«Η συγκεκριμένη κορυφή δεν ήταν η υψηλότερη από τις επτά που περιλαμβάνει το πρότζεκτ, αλλά η πιο τεχνική και δύσκολη εξαιτίας άλλων παραμέτρων που έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι πρόκειται για περιοχή με έντονη πολιτική αστάθεια και συγκρούσεις», λένε στην «Κ» οι δύο ορειβάτισσες. «Η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να εμπιστευθούμε ανθρώπους που δεν γνωρίζαμε σε κακόφημες περιοχές. Είχαμε ακούσει πολλές ιστορίες με δυσάρεστα γεγονότα που συνέβησαν σε άλλους ορειβάτες και ήμασταν αρκετά επιφυλακτικές. Ευτυχώς, στο τέλος πήγαν όλα καλά», τονίζουν.

Δεν πρόκειται πάντως για έναν απλό ορειβατικό στόχο. Η Χριστίνα Φλαμπούρη και η Βανέσα Αρχοντίδου, τα τελευταία χρόνια, μέσα από τη δράση τους «A woman can be», φιλοδοξούν να «ταράξουν», όπως λένε, τα στερεότυπα για τον ρόλο των γυναικών. Οι ίδιες κατακτούν κορυφές βουνών, παροτρύνουν όμως όλους εμάς να κατακτήσουμε εκείνο που ορίζουμε ως δική μας «κορυφή».

«Κάθε γυναίκα μπορεί να είναι ό,τι θελήσει και να έχει πολλούς ρόλους. Γυναίκα, εργαζόμενη, μητέρα, αλπινίστρια ή οτιδήποτε άλλο. Ισως ακούγεται φεμινιστικό, αλλά δεν είναι αυτός ο σκοπός μας. Δεν θέλουμε να δώσουμε μια μάχη χειραφέτησης, αλλά μια μάχη αναζήτησης της ατομικής ευτυχίας», λέει η Βανέσα Αρχοντίδου, που είναι μητέρα δύο μικρών αγοριών και μας εξηγεί πως το μήνυμα της οργάνωσής τους σήμερα διευρύνεται. «Εξελίσσεται σε “You can be”, δηλαδή “Μπορείς να γίνεις”, καθώς θέλουμε πλέον να εμπνέουμε εξίσου γυναίκες και άνδρες. Ολοι μας, ανεξαρτήτως φύλου, έχουμε υποχρεώσεις, καθήκοντα, δουλειά και όνειρα», επισημαίνει.

Οι δύο Ελληνίδες αλπινίστριες έμειναν για αρκετές μέρες στο βουνό μέχρι την ολοκλήρωση της προσπάθειάς τους. «Η βροχή σταματούσε μόνο για 3-4 ώρες κάθε μέρα. Κάποια από τα περάσματα, είχαν γίνει πολύ δύσκολα, κυρίως λόγω των καιρικών συνθηκών, και ο φόβος μας κάθε στιγμή ήταν μήπως ο οδηγός μας μάς ζητούσε να γυρίσουμε πίσω. Τελικά τα καταφέραμε, αλλά αυτή η αβεβαιότητα μέχρι τέλους έκανε πιο έντονα τα συναισθήματά μας», περιγράφει η Χριστίνα Φλαμπούρη. Στην κορυφή οι δύο ορειβάτισσες, γεμάτες χαρά και ανακούφιση, φωτογραφήθηκαν με την ελληνική σημαία. Ο πέμπτος από τους συνολικά επτά στόχους του πρότζεκτ («7 κορυφές σε 7 ηπείρους») είχε επιτευχθεί και τους είχε προσφέρει μία ακόμη αξέχαστη εμπειρία ζωής.

«Εκτός από ορειβάτες, είμαστε και ταξιδευτές», λέει η Βανέσα Αρχοντίδου. «Για εμάς δεν έχει απλώς σημασία να κάνουμε check in σε κάποιο αεροδρόμιο, να ανεβούμε σε ένα βουνό και να γυρίσουμε πίσω. Σκοπός είναι να γνωρίσουμε την κουλτούρα των ανθρώπων και να επιστρέψουμε γεμάτες εμπειρίες και ιστορίες για να αφηγηθούμε», επισημαίνει. Κατά την αποστολή, που διήρκεσε τρεις εβδομάδες, οι δύο γυναίκες ξεκίνησαν την περιήγησή τους από το κέντρο της Ινδονησίας. Είδαν ενεργά ηφαίστεια και ορυχεία εξόρυξης θείου στην Ιάβα και συμμετείχαν σε φεστιβάλ τέχνης και γεύσεων στο Μπαλί. Τελευταίος τους σταθμός ήταν η Παπούα, όπου είχαν την ευκαιρία να συναντηθούν με ιθαγενείς. «Συναντήσαμε φυλές ιθαγενών έξω από τη Wamena, ένα ορεινό χωριό της Παπούα. Μάθαμε για τα έθιμά τους και πώς αυτά εξελίσσονται μέσα στον χρόνο. Αρχικά ήμασταν επιφυλακτικές, αλλά είδαμε ότι μας υποδέχθηκαν με χαμόγελα και έτσι καταλάβαμε ότι δεν χρειαζόταν να μιλάμε την ίδια γλώσσα για να επικοινωνήσουμε», περιγράφει η Χριστίνα Φλαμπούρη.

Επιστροφή και νέοι στόχοι

Σε όλη αυτήν την προσπάθεια, οι αλπινίστριες, που και οι δύο εργάζονται ως στελέχη πολυεθνικών εταιρειών, έχουν –όπως λένε– την αμέριστη στήριξη των οικογενειών τους. Παρότι δεν είναι επαγγελματίες αθλήτριες και οι υποχρεώσεις τους καθημερινά είναι πολλές, βρίσκουν τον χρόνο για να «στριμώξουν» τις προπονήσεις τους.

Ηδη στο μυαλό τους «στριφογυρίζουν» οι δύο επόμενες και τελευταίες αποστολές, που θα γίνουν μέσα στο 2019: Η κατάκτηση του Βίνσον (η υψηλότερη κορυφή της Ασίας) και του Εβερεστ (η υψηλότερη του κόσμου). «Μέχρι στιγμής στο Εβερεστ έχουν ανεβεί 11 Ελληνες, με πρώτο τον Κωνσταντίνο Νιάρχο το 1999. Ανάμεσά τους δεν βρίσκεται καμία Ελληνίδα. Το ίδιο ισχύει και για το Βίνσον. Ελπίζουμε ότι θα τα καταφέρουμε», λέει η Βανέσα.

Το κόστος μιας αποστολής στο Εβερεστ ξεπερνά το ποσό των 100.000 ευρώ και οι δύο ορειβάτισσες αισιοδοξούν ότι θα βρεθούν χορηγοί που θα χρηματοδοτήσουν –όπως συνέβη με τις δύο τελευταίες αποστολές– το εγχείρημά τους. Οπως λένε, από τις προηγούμενες εμπειρίες έμαθαν να έχουν υπομονή και επιμονή. Με αυτόν τον τρόπο αισιοδοξούν ότι και την επόμενη φορά θα τα καταφέρουν.

Πηγή: http://www.kathimerini.gr/