Τρία σενάρια εκλογών

9

Γράφει ο ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΤΑΓΚΟΣ

Παράλληλα με τη χάραξη των γραμμών πάνω στις οποίες θα κινηθεί προεκλογικά –διάγγελμα Ιθάκης, ανασχηματισμός, ΔΕΘ–, ο Αλ. Τσίπρας ξεκίνησε ήδη και τις περιοδείες, καθιστώντας ακόμη πιο σαφές κάτι το απολύτως αναμενόμενο. Οτι ο ίδιος προσωπικά –και σχεδόν αποκλειστικά– θα κουβαλήσει στις πλάτες τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση έως τις εκλογές. Η επίσκεψή του στο πολύπαθο Μάτι και αμέσως μετά στα Χανιά της Κρήτης, σε συνδυασμό με τη δήλωση ότι θα… επιθεωρήσει το έργο της κυβέρνησης πηγαίνοντας σε όλες τις πόλεις όπου είχαν γίνει περιφερειακά συνέδρια, το επιβεβαιώνει. Λογικό λοιπόν είναι να αναζωπυρωθούν τα σενάρια περί εκλογών, αν και πολλά θα κριθούν, πρώτον, από τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων που ήδη γίνονται, δεύτερον, από τις αντιδράσεις των δανειστών απέναντι στις κυβερνητικές προθέσεις για παραβίαση δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η Αθήνα.

Ημερολογιακά, το πρώτο σενάριο θέλει τον πρωθυπουργό να αιφνιδιάζει προκηρύσσοντας εκλογές περί τις 15 Δεκεμβρίου για να διεξαχθούν αυτές περί τις 15 Ιανουαρίου, μέσα στο καταχείμωνο. Αυτή η εκδοχή θα ενισχυθεί αν οι δανειστές επιμένουν στη μείωση των συντάξεων, που η κυβέρνηση θέλει να αποφύγει, και εκφράσουν αντιρρήσεις, που θα εκφραστούν (εφόσον δεν θέλουν να το επιτρέψουν) τόσο με δηλώσεις όσο και μέσω των αγορών. Οχι μόνο γιατί η κυβέρνηση Συρανέλ έχει δεσμευθεί, αλλά και γιατί οι ξένοι χαρακτηρίζουν διαρθρωτική μεταρρύθμιση τη συγκεκριμένη μείωση. Ομως, σύμφωνα με τις ενδείξεις από τις Βρυξέλλες, δεν αποκλείεται καθόλου οι Ευρωπαίοι να επιτρέψουν στον Τσίπρα να αφήσει απείραχτες τις συντάξεις μέχρι τον Mάιο.

O,τι και να γίνει πάντως, οι Συρανέλ δεν θέλουν να πάνε σε εκλογές με κομμένες συντάξεις και έχουν σκεφτεί τα υπέρ και τα κατά της διεξαγωγής εκλογών στα μέσα Ιανουαρίου. Στα υπέρ είναι: α) η πιθανότητα να πιάσουν ανέτοιμους τους αντιπάλους τους, β) η δυνατότητα να αποφύγουν το πικρό ποτήρι της κύρωσης της συμφωνίας για το Μακεδονικό από τη Βουλή, γ) η χαλαρότητα της εποχής, καθώς η κυβέρνηση γνωρίζει ότι η δική της συσπείρωση είναι χαμηλή, ξέρει ότι η συμμετοχή στις επόμενες εκλογές θα είναι ίσως και κάτω του 50%, υπολογίζει ότι στις γιορτές το ενδιαφέρον του κοινού είναι χαμηλό και ελπίζει ότι η περίοδος έπειτα από αυτές και μέσα στον χειμώνα θα «ρίξει» και τη διάθεση των ψηφοφόρων των αντιπάλων της να μετακινηθούν για να ψηφίσουν. Στα κατά περιλαμβάνεται: α) ότι η παροχολογία και η πελατειακή πολιτική μπορεί να μην έχουν προλάβει να αποδώσουν τα αναμενόμενα, β) το ρίσκο της πρόωρης διακοπής της παραμονής στην εξουσία, που για τους Συρανέλ μετράει πολύ, γ) αν έχει «τάξει» τη διευθέτηση του Μακεδονικού σε Ουάσιγκτον και Βερολίνο και δεν μπορεί να ξεφύγει.

Κατά το δεύτερο σενάριο, που θεωρείται και το πιθανότερο, ο Αλ. Τσίπρας θέλει τις βουλευτικές εκλογές να συμπέσουν κυρίως με τις ευρωεκλογές, ενδεχομένως και με αυτές της Αυτοδιοίκησης, με την προσδοκία ότι πολλοί πολίτες θα εκτονωθούν «μαυρίζοντας» τον ΣΥΡΙΖΑ στην Ευρώπη, δείχνοντας μεγαλύτερη ανοχή στην Ελλάδα. Αλλωστε, θα έχουν μεσολαβήσει η παροχολογία και οι υποσχέσεις στη ΔΕΘ ή μέσω της κατάρτισης του προϋπολογισμού και η ακατάσχετη πελατειακή πολιτική θα έχει αποδώσει τα αναμενόμενα. Επίσης, ο Αλ. Τσίπρας θέλει να αποφύγει με κάθε τρόπο το πάθημα του Αντ. Σαμαρά, να πάει δηλαδή σε βουλευτικές εκλογές ενώ έχει προηγηθεί ήττα στις ευρωεκλογές.

Το τρίτο σενάριο, της διεξαγωγής των εκλογών όταν εξαντληθεί η θητεία της κυβέρνησης, έχει και τις λιγότερες πιθανότητες. Αυτό θα γίνει πραγματικότητα μόνον αν κάποια στιγμή ο Αλ. Τσίπρας διαπιστώσει οριστικά ότι δεν έχει ελπίδες επικράτησης, αλλά ταυτόχρονα οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μια σταθεροποίηση στην πρόθεση ψήφου και άρα η δική του κατάσταση δεν επιδεινώνεται παρατείνοντας την παραμονή του στην εξουσία.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ