Το μνημόνιο μετά το μνημόνιο

16

Γράφει ο Τσιχλιάς Σωκράτης 

Περίπου δώδεκα ώρες μετά τη φιλότιμη προσπάθεια του Πρωθυπουργού να πείσει το πανελλήνιο ότι αυτός μάς βγάζει από τα μνημόνια που μας έβαλαν οι άλλοι, τα ξημερώματα της Πέμπτης 24 Μαΐου στην ιστοσελίδα της Κομισιόν αναρτήθηκε το νέο επικαιροποιημένο μνημόνιο! Υπάρχει κάτι καινούργιο στο κείμενο, κάτι που λίγο-πολύ δεν ξέραμε;

Οχι, δεν υπάρχει. Ακόμα όμως και για όσους παρακολουθούν με επιμέλεια τις εξελίξεις, προκαλεί εντύπωση η σαφήνεια και η ένταση των διατυπώσεων, η ρητή, έγγραφη, υπογεγραμμένη συμφωνία για τις πολυετείς υποχρεώσεις της χώρας μετά το τέλος των μνημονίων… Περικοπή στις συντάξεις, υπερβολικά πλεονάσματα τουλάχιστον ως το 2022 και μείωση του αφορολογήτου που θα έρθει νωρίτερα αν το κρίνει το ΔΝΤ, περιγράφονται με σαφήνεια, όπως βεβαίως και οι εκκρεμείς θεσμικές μεταρρυθμίσεις. Οι δεσμεύσεις δεν τελειώνουν σε δύο μήνες, όπως υπαινίσσονται οι κυβερνητικοί παράγοντες, συνεχίζονται για πολλά πολλά χρόνια, όσες δεν αρχίζουν αμέσως μετά το τέλος των μνημονίων!

Την Τετάρτη στο Κοινοβούλιο ο Πρωθυπουργός και ο κ. Τσακαλώτος προσπάθησαν να διηγηθούν την πυρηνική διαφορά του κόμματός τους από τη Νέα Δημοκρατία. Εκείνοι – μας είπαν – είναι με τον κόσμο της εργασίας, είναι με τους αδυνάμους, αυτούς θα έχουν στο κέντρο της πολιτικής τους κατά τη νέα εποχή. Θα νομοθετήσουν συλλογικές συμβάσεις, αυξήσεις, θα προσλάβουν στο Δημόσιο, θα μοιράσουν από το πλεόνασμα… Ο κ. Τσακαλώτος αποκάλυψε μάλιστα στη Βουλή την οικονομική θεωρία που ασπάζεται, σύμφωνα με την οποία η αναδιανομή του πλούτου θα γίνεται συγχρόνως με την παραγωγή του, ταυτοχρόνως με την ανάπτυξη. Αυτός είναι ο δρόμος της Σοσιαλδημοκρατίας, ισχυρίστηκε, σε αντίθεση με τους συντηρητικούς φιλελεύθερους, που υποστηρίζουν ότι πρώτα μεγαλώνεις την πίτα και κατόπιν μοιράζεις.

Αν μεταφράσουμε τις παρόλες σε γλώσσα προεκλογική, το σάλπισμα του ΣΥΡΙΖΑ αφορά τα φτωχά κοινωνικά στρώματα, τους πολίτες που έχουν πληγεί βαριά από την κρίση. Αυτούς διεκδικεί να φέρει στις κάλπες και να τον ψηφίσουν, καθώς η απόγνωση αλλά και η απογοήτευση από την επανειλημμένη ματαίωση των ελπίδων τους συνήθως οδηγούν στην αποχή ή στην ψήφο διαμαρτυρίας, η οποία δεν περιλαμβάνει πλέον τον ΣΥΡΙΖΑ. Το ενοχλητικό όταν ακούς θεωρίες από εκείνους που με τις ψευδαισθήσεις τους μας χρέωσαν δεκάδες δισεκατομμύρια επιπλέον και όλα τα μέτρα μετά το μνημόνιο, δεν είναι ο κενός περιεχομένου «αριστερός» λυρισμός, ούτε το θράσος και η αμεριμνησία, οι θνησιγενείς τακτικισμοί και τα ψέματα. Είναι η δηλητηριώδης υποψία ότι, αν όχι όλοι, αρκετοί πάντως, τα πιστεύουν κιόλας! Οτι ακόμη δεν έχουν καταλάβει πως οι δήθεν αριστερές πολιτικές τους, που χρεοκόπησαν για παράδειγμα τη δημόσια ΔΕΗ, αποδεικνύονται αποτυχημένες και επικίνδυνες και για την ύπαρξη της Αριστεράς και για την πατρίδα μας.

Το προεκλογικό «αφήγημα» του ΣΥΡΙΖΑ, εκτός από παροχές, θα περιλαμβάνει ηθικό σφυροκόπημα με υπαρκτά και ανύπαρκτα σκάνδαλα και καταλογισμό ευθυνών για τα προηγούμενα χίλια χρόνια που δεν είχε την εξουσία. Υπομονή, συμπολίτες.

ΤΟ ΒΗΜΑ