Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το Bullying στα σχολεία;

13

Γράφει η Τάνια Χριστοδουλίδου

Bullying ή αλλιώς εκφοβισμός ή θυματοποίηση. Φαινόμενο που υπάρχει σε όλα τα σχολεία, ιδιωτικά και δημόσια, από μεγάλες πόλεις μέχρι μικρά απομακρυσμένα χωριά.

Το bullying είναι ένα μείζων πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Δεν αποτελεί φυσιολογική φάση της αναπτυξιακής πορείας την οποία οι μαθητές είναι υποχρεωμένοι να βιώσουν για να ωριμάσουν όπως πολλοί πιστεύουν.

Στην Ελλάδα έρευνες δείχνουν ότι το 10-15% πέφτει θύμα σχολικού εκφοβισμού και βίας. Ενώ οι μαθητές που ασκούν εκφοβισμό ξεπερνούν το 5% του συνόλου των μαθητων!

  • Κλοτσιές, μπουνιές,
  • κοροϊδευτικές εκφράσεις για τη θρησκεία, την εθνικότητα, την εξωτερική εμφάνιση, την σεξουαλικη ταυτότητα.
  • κοινωνικός αποκλεισμός και απομόνωση
  • κλοπή/καταστροφή προσωπικών αντικειμένων
  • σεξουαλική παρενόχληση
  • cyber bullying (διαδικτυακός εκφοβισμός). Όλα τα παραπάνω αποτελούν μορφές σχολικού εκφοβισμού όταν βέβαια γίνονται για μεγάλο χρονικό διάστημα και κατ’επανάληψη κυρίως εις βάρος ενός αδύναμου σωματικά ή ψυχικά παιδιού.

Συνήθως το παιδί-θύμα δε μιλά σε κάποιον για το μαρτύριο που βιώνει με αποτέλεσμα να το περνά μόνο του και πολλές φορές με πολύ αρνητικές επιπτώσεις για το ίδιο.

Δε μιλά είτε γιατί φοβάται, είτε γιατί πιστεύει ότι ό,τι γίνεται το αξίζει, είτε γιατί ξέρει πως αν το αποκαλύψει σε κάποιον εκείνος δεν θα δράσει αποτελεσματικά ή ενδεχομένως δεν θα καταλάβει τη σημαντικότητα του θέματος και έτσι δεν θα ανταποκριθεί καθόλου.

Επομένως,

  • η ανάπτυξη μιας ειλικρινούς και μιας σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ των γονιών και του παιδιού θέτει τη βάση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού σε οικογενειακό επίπεδο.
  • η επιτήρηση του παιδιού είναι απαραίτητη χωρίς όμως να γίνεται κατασκοπευτική με την τάση να το κατακρίνουμε και να το τιμωρούμε.
  • η συχνή επικοινωνία και η καλή σχέση των γονιών με τους καθηγητές του σχολείου είναι σημαντική.
  • η μετάδοση σωστών προτύπων συμπεριφοράς/αξιών / αρχών παίζει σημαντικό ρόλο καθώς τα παιδιά μιμούνται τη δική μας συμπεριφορά.
  • η συνειδητοποίηση πως ίσως δε μπορούμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα, θα πρέπει να μας κατευθύνει σε έναν ειδικό.

Πηγή: http://www.parapolitika.gr/